English | جستجو | درباره ما | تماس با ما | صفحه اصلی ۰:۵۳:۲۶ تاریخ: ۱۱ فروردین ۱۳۹۶
rss

جلسه هفتگی ارائه موارد اخلاق پزشکی - ۸ اسفند ماه

بیمار خانم 65 ساله، با سابقه CVA  هموراژیک، تب، سرفه، خلط و عدم توانایی بلع با تشخیص Pneumosepsis  از تاریخ  ۳/۶/۹۵ بستری و تحت درمان با آنتی بیوتیک وسیع الطیف مروپنم، کلیستین قرار گرفته است. با توجه به کاهش سطح هوشیاری و افت اشباع اکسیژن شریانی، ۴روز بعد اینتوبه شده و یک ماه بعد به‌علت عدم تغییر وضعیت، بیمار تراکئوستومی شد و PEG تعبیه شد. در تاریخ ۱۸/۸ /۹۵ بیمار با دریافت خدمات در منزل ترخیص شد، ولی خانواده‌ی بیمار حاضر به بردن بیمار نشدند. ده روز بعد، به‌علت اسهال و مثبت شدن توکسین کلستریدیوم دیفیسیل در مدفوع، مجدداً آنتی بیوتیک شروع و بیمار ایزوله شد. یک ماه بعد، علیرغم ترخیص توسط پزشک، همراهان حاضر به بردن بیمار نشدند؛ و یک هفته بعد، با کشت خون مثبت با انتروکوک مقاوم به ونکومایسین با مشاوره عفونی، لینزولید شروع شد. نهایتاً بیمار در تاریخ ۲۵/۱۰ /۹۵پس از ۱۴۰ روز بستری فوت نمود.

 - آیا تجویز آنتی‌بیوتیک در این بیمار(به‌شرطی که عدم تجویز باعث رنج بیمار نشود):

  •  مفید و ضروری است؟
  •  مصداق درمان بیهوده است و غیراخلاقی است؟
  •  مصداق درمان غیرمنطقی است و طبق ضوابط باید انجام نشود؟

 - پزشک درباره بیهوده بودن یا غیرمنطقی بودن درمان این بیمار به چه اطلاعاتی نیاز دارد و چگونه باید این اطلاعات را بدست آورد؟


 

 
نظر شما
نام  
آدرس سایت    
ایمیل  
نظر  

 

مجله‌ی دو زبانه اخلاق و تاریخ پزشکی، دارای رتبه علمی - پژوهشی از کمیسیون نشریات وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی است.

برگزاری دوره‌های فرصت مطالعاتی کوتاه‌مدت برای گروه‌های مختلف علوم پزشکی و علوم انسانی

شبکه اخلاق دانشگاه علوم پزشکی تهران

جهاد دانشگاهی پژوهشگاه رویان

‍‍پژوهشگاه فناوری های نوین علوم زیستی جهاد دانشگاهی ابن سینا